{"id":2368,"date":"2020-11-21T05:34:42","date_gmt":"2020-11-21T05:34:42","guid":{"rendered":"https:\/\/www.garabide.eus\/blogak\/allartean\/?p=2368"},"modified":"2020-11-23T05:18:33","modified_gmt":"2020-11-23T05:18:33","slug":"irudimen-autobiografikoa","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.garabide.eus\/blogak\/allartean\/2020\/11\/21\/irudimen-autobiografikoa\/","title":{"rendered":"Irudimen autobiografikoa"},"content":{"rendered":"\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n

CUSC ikerketa taldeak (Centre de Recerca en Socioling\u00fc\u00edstica y Comunicaci\u00f3) hitzaldi interesgarri bat egin du berriki, Emili Boix-Fuster irakaslearen eskutik, \u00abHist\u00f2ries de vida ling\u00fc\u00edstica: un balan\u00e7\u00bb<\/strong> izenburuarekin. <\/p>\n\n\n\n

Bizitza-istorioak introspekzio ariketak<\/strong> dira. Norberaren bizipenei buruzko gogoeta egitea da, norberaren ideiak eta emoziak esploratzea. Autobiografia linguistikoek fokoa bizipen linguistikoetan jartzen dute.<\/p>\n\n\n\n

Emili Boix-Fuster irakasleak 19 testu autobiografiko aztertu eta alderatu ditu, hizkuntzaren ikuspegitik. Hiru herrialdetako testuak izan dira: erdialdeko Europakoak, Iparramerikakoak eta Herrialde Katalanetakoak. Azterketa horretan hiru gai topatu ditu nagusiki: jatorrizko hizkuntzen balioespena Erdialdeko Europan, ingelerak eragindako akulturazioa Iparramerikan, eta gaztelania nola joan den lekua hartzen Herrialde Katalanetan. <\/p>\n\n\n\n

Carles Feixa irakaslea, bestalde, aditua da gazte-kulturak aztertzen. Bizitza-istorioak <\/strong>erabili izan ditu horretarako, eta ikuspegi metodologikoa landu du sarritan. Berea da “irudimen autobiografikoa” <\/strong>espresioa, soziologian erabiltzen den irudimen soziologikoaren kontzeptuarekin paralelismoan sortua. Irudimen soziologikoak<\/strong>,<\/i><\/span><\/font> hain zuzen, gizartearen ikuspegi osatuagoa izateko esperientzia pertsonala gainditu eta hura modu zabal eta kritikoan interpretatzea aldarrikatzen du; esperientzia pertsonalarekin soilik ez geratzea, eta atzean dauden fenomeno soziologikoak aztertzea, alegia. Kafe hartzearen adibidea jarri ohi da horretarako: lagun batekin kafe bat hartzea ez da eguneroko gertakari hutsal hutsa, baizik eta errito sozial bat; eta horrela aztertu behar da. Irudimen autobiografikoa, bada, horixe bera da: istorio partikularretatik abiatuta, bizipen kolektiboak identifikatzea<\/strong>.<\/p>\n\n\n\n

Metodologiaren ikuspegitik ere bereziak dira bizitza-istorioak.<\/p>\n\n\n\n

Inoiz ohartu zarete? Bizitza-istorio baten errelatoa eraikitzeko orduan ekintza batzuk hautatu eta beste batzuk ahantzi edo estali <\/strong>egiten ditugu. Ez dago a priori <\/em>irizpiderik zeintzuk gertaera sartu eta zeintzuk ez. Hori da interesgarriena. Gertaerak garrantzitsuak izango dira baldin eta esperientzia ulergarriago bihurtzen badute<\/strong> eta protagonistek esanguratsuak direla pentsatzen badute. <\/p>\n\n\n\n

Honela aurkitu dut idatzita, aspaldian egin nuen testu batean:<\/p>\n\n\n\n

Ipuin batekin alderatu ahal ditugu: ipuina idazten hasi aurretik, badakigu amaiera zein izango den. Gertaerak, beraz, horren arabera aukeratzen eta antolatzen ditugu: heldu garen lekura nola heldu garen ulertarazteko baliagarriak izateko moduan. Oroimenetik narraziora pasatzen garenean, gertaerei koherentzia, zentzua eta norabidea ematen<\/strong> saiatzen gara. <\/p><\/blockquote>\n\n\n\n

Hori guztia Bourdieuk askoz hobeto azaldu zuen: <\/p>\n\n\n\n

“Tenemos, sin duda, el derecho de suponer que el relato autobiografico se inspira siempre, al menos en parte, en el deseo de dar sentido, dar raz\u00f3n, extraer una l\u00f3gica a la vez retrospectiva y prospectiva, una consistencia y una constancia, estableciendo relaciones inteligibles, como las del efecto a la causa eficiente o final, entre los estados sucesivos, constituidos de este modo en etapas de un desarrollo necesario” <\/p><\/blockquote>\n\n\n\n

Esanguratsua, ezta?<\/p>\n\n\n\n

Hizkuntzari buruz ari garela, autobiografia linguistikoak <\/strong>oso modu deigarrian landu dituzte Herrialde Katalanetan. Esan bezala, autobiografia linguistikoa pertsona batek hizkuntzei buruz dituen esperientziak deskribatzea da: hizkuntzak ikasteko moduak, inguruan dituen hizkuntzak eta bizitzan zehar berriak nola agertu diren, familia-transmisiorako moldeak edota, azken batean, hizkuntzekin zerikusia duen beste edozein esperientzia. GELA<\/strong> taldeak (Grup d’Estudi de Lleng\u00fces Amena\u00e7ades<\/strong>) autobiografia linguistikoen lehiaketa bat antolatu ohi du urtero. Azken urteetako emaitzak hemen irakurri ahal dira: http:\/\/gela.cat\/doku.php?id=autobiografies<\/a><\/p>\n\n\n\n

Beste baliabide interesgarri batzuk hemen:<\/p>\n\n\n\n