Hizkuntzaz eta generoaz

Ahalduntzen: hizkuntza eta generoa jardunaldia ospatu zen pasa den ostiralean, Bilbon. Aurretik komunitateetan abian jarritako prozesuei jarraipena emateko momentua zen, emakumeok elkarri entzunez lehenik, eta mahai-inguru ireki batekin ondoren.

Astearen lehen egunetik nuen ostiralaren irrika gorputzean, egunez egun, sabeleko tximeletek ere jakinminari eusteko zailtasun gehiago zituzten. Ostirala iritsi zen azkenean, eta barruan sentitzen nuen ilusio hori gainontzekoekin konpartitu ahal izan nuen, baita besteena nire sentitu ere. Giroa desberdin nabari zen, baina ez deseroso; goxotasuna eta gertutasuna ziren nik gertuko nituenak, konplizidadea.

Konplizidade horretan bildu eta kiribildu ginen hizkuntza gutxituetako emakumeak. Hizkuntza gutxitu bateko hiztun eta emakume garen heinean, norberaren bizipenak konpartitu eta besteenak entzuten aritu ginen. Ahoa bizi eta belarria prest. Hizkuntzak eta generoak, hemen, begirada zabaltzen lagundu zigun, emakume eta hizkuntza gutxitu baten hiztun izateko modu bakar bat ez dagoela erakutsi. Era berean, esperientzia eta sentipen konpartituak genituela ohartu ginen, ustez bakarrik geundela uste genuenean ere, bidelagunak hor zeudela ikusiz. Norberatik hasi eta kolektiboki indartu, elkar sentitu, elkar maitatu.

Argazkia: Ane Zuazubiskar

Esan bezala, hizkuntza eta generoa eskutik doaz, ezin da bata bestea gabe ulertu. Lorea Agirrek hitzen bidez azaldu zuen arratsaldean guk goizean konpartitutakoa. Nire gorputza da osorik euskalduna eta emakumea: ez erdizka emakume, ez erdizka euskaldun. Honek besteak nirekin harremantzeko modua arautzen du, baita nik besteekiko ditudan jarreretan eragin ere.

Berdin gertatzen da desberdinkeriak sortzen dituzten gainontzeko desberdintasunekin ere. Ezin ditugu klasea, etnia, adina edota sexualitatea albora utzi. Zapalkuntza anitzez eta pribilegio sistemez ari garela, aldagaien arteko elkarreraginak behar ditugu kontuan hartu, sortzen diren desberdinkeria-konbinazio berriak ulertzeko.

Aldagaiok elkar eragiten dutela onartzen badugu, hortaz, posible al da imajinatzea hizkuntza gutxituen biziberritzea emakumeen aldeko borrokarik gabe? eta, berdin, emakumeen aldeko borroka hizkuntza gutxituen aldeko borrokarik gabe?

Hizkuntzak eta generoak elkarreraginean eraikitzen gaituzten moduan, gure ahalduntzea ere bien kontzientzia hartzearen eskutik etorriko da.

Argazkia: Ane Zuazubiskar

Utzi erantzuna

Zure e-posta helbidea ez da argitaratuko. Beharrezko eremuak * markatuta daude